Aktualności

Niecałe trzy miesiące temu opisywaliśmy wyrok Sądu Najwyższego dotyczący jawności wynagrodzeń płaconych ze środków publicznych. Podkreślaliśmy, że może stanowić wzorzec do kolejnych wyroków oraz, że przywraca wiarę w sądownictwo. W najśmielszych snach jednak nie przypuszczaliśmy, że tak szybko zostanie podchwycony przez aktywnych obywateli. Serce rośnie patrząc na to dzieło!

5 lutego 2013 roku Portal Samorząd PAP opublikował dwa artykuły poświęcone dostępowi do informacji publicznej.

Nagrody przyznane prezydium Sejmu wzbudziły silne społeczne emocje. Instytut Myśli Obywatelskiej zainteresował się nimi
już rok wcześniej.

Cóż zatem zrobiłem? Ponownie wysłałem do SR w Wodzisławiu Śląskim wniosek o udostępnienie informacji publicznej, tym razem bez żadnego uzasadnienia. Poczekam 2 tygodnie, i jeśli nie dostanę odpowiedzi, postąpię w myśl artykułu 23. ustawy.

Zdarza się, że urzędnicy pobierają opłaty za udzielenie informacji publicznej sprzecznie z prawem. Wiele osób nie wie, że uiściło opłatę nienależnie i nie kwestionuje słuszności jej pobrania, jak też kosztów, które się na nią składają.

"Minister administracji i cyfryzacji Michał Boni spodziewa się, że w połowie tego roku będą gotowe założenia nowelizacji ustawy o dostępie do informacji publicznej". Nasz czytelnik przysłał nam list do artykułu z dopiskiem "Przeczytałem i już się boję". 

Otwarta wiki-mapa świata stworzona na podstawie danych instytucji publicznych - tę piękną ideę próbuje realizować OpenStreetMap. Problem w tym, że polscy urzędnicy robią wszystko, aby nie ujawnić obywatelom informacji publicznej tworzonej... za pieniądze obywateli.

Kolejne wyroki nie zakończyły sporu o udostępnienie Fundacji ePaństwo danych o zakupieniu przez Sąd Najwyższy uprawnień do korzystania z Systemu Informacji Prawnej LEX.

Liczba osób, zajmujących się kontrolą biletów, wzory ich identyfikatorów oraz zasady nadawanie numerów służbowych stanowią informację publiczną – uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Projekt ten był wyczekiwany przez wiele organizacji i ma na celu ułatwienie dostępu do wytwarzanych za środki publiczne prac naukowych i dóbr kultury. My mamy jednak prawie same wątpliwości i obawy.