Artykuły

Jakiś czas temu Sieć Obywatelska – Watchdog Polska opisywała swoje zmagania na linii Prezydent – Trybunał Konstytucyjny w sprawie uzyskania informacji publicznej w postaci projektu ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.

Rolniczka, ojciec czworga dzieci z Trójmiasta, mieszkaniec willowego Milanówka, maturzysta ze Śląska i warszawski hipster – choć nigdy się nie spotkali w realu, od półrocza zmieniają Polskę. Warto się przyłączyć!

Wiedza z tej części podręcznika nie jest niezbędna do sprawnego korzystania z prawa do informacji. Jednak część osób ze środowiska watchdogów prawa do informacji używa skrótów. Aby ułatwić zrozumienie ich wypowiedzi, udostępniamy prosty słownik. Większość z tych skrótów funkcjonuje zapewne wyłącznie w tym wąskim środowisku. Inne mogą mieć szersze zastosowanie. Za przygotowanie słownika dziękujemy anonimowemu autorowi. Za wniesienie dodatkowych haseł dziękujemy Adamowi Dobrawemu.

Jeden z naszych czytelników, specjalizujący się w monitorowaniu procedur Trybunału Konstytucyjnego i procedury legislacyjnej, przekazał nam swój tekst – z prośbą o zachowanie anonimowości. Przedstawiamy najpierw krótkie wprowadzenie do tematu.

Podwyżki cen biletów, zakupy nowego taboru, ograniczenie ilości linii autobusowych czy tramwajowych często są przedmiotem gorących debat urzędników i samych pasażerów. Wszystkie te informacje powinniśmy weryfikować u źródła. Jeden z naszych klientów ma za sobą „przeprawę” w zdobywaniu dokumentów na temat funkcjonowania transportu publicznego w Warszawie. Poniżej prezentujemy, krótki opis sprawy przygotowany przez wnioskodawcę, którego w staraniach o większą jawność w tym obszarze wsparła Sieć Obywatelska - Watchdog Polska.

Pytanie w tytule jest retoryczne, ale rzeczywistość pokazuje, że to czego nie może w teorii konstytucyjny organ państwa, tego oczywiście też nie robi, ale tylko w teorii. W praktyce może dosłownie robić, co chce. 

W czerwcu 2013 r. głośno było w mediach o konieczności zwiększenia transparentności wydatków partii politycznych. Postanowiliśmy przypomnieć, że partie polityczne są wymienione w ustawie o dostępie do informacji publicznej i już od dawna muszą pokazywać swoje finanse.

W informacji NSA nie ujawnia, którzy sędziowie podpisali umowy z NSA podaliśmy, że w udostępnionych umowach zostały wyłączone dane sędziów. Po naszym wniosku o udostępnienie umów z tymi danymi NSA zmienił zdanie.

GIODO stwierdził, iż formularz wniosku o udostępnienie informacji publicznej, który wymaga podawania danych osobowych narusza przepisy ustawy o ochronie danych osobowych.

Wydawało się, że po wyroku Sądu Najwyższego (I CSK 190/12), który uznał, że nie można mówić o jawności jeżeli nie będą znane strony umów, raczej administracja nie będzie utajniała takich danych. Znamy jednak dużo przykładów, które przeczą temu co powiedział SN. Negatywanie należy ocenić stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego.