Podpis pod pismem przewodnim nie wystarczy

NSA potwierdził, że skarga do sądu administracyjnego wniesiona przez ePUAP musi być podpisana jako odrębny dokument.

Nie wystarczy podpisanie samego pisma przewodniego, jeżeli właściwa skarga znajduje się w załączniku. Brak podpisu pod skargą, mimo wezwania do jego uzupełnienia, uzasadnia jej odrzucenie. Sprawa dotyczyła skargi na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wniósł skargę do WSA w Szczecinie za pośrednictwem ePUAP.

Przewodniczący Wydziału wezwał go do usunięcia braków formalnych skargi: podania numeru PESEL, podpisania skargi albo nadesłania podpisanej skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wezwanie doręczono skutecznie 19 stycznia 2026 r.

Skarżący tego samego dnia uiścił wpis i przesłał podpisane elektronicznie pisma dotyczące potwierdzenia opłaty oraz repliki na odpowiedź organu. Z weryfikacji podpisu wynikał też jego numer PESEL. Nie uzupełnił jednak najważniejszego braku — nie podpisał samej skargi, która była załącznikiem do pisma ogólnego.

Wyrok WSA

WSA w Szczecinie ( I SAB/Sz 4/26) postanowieniem z 2 kwietnia 2026 r. odrzucił skargę na bezczynność Burmistrza. Sąd uznał, że mimo wykonania części wezwania — uiszczenia wpisu i umożliwienia identyfikacji skarżącego — nie został usunięty brak formalny skargi w postaci podpisu. Podpisane było jedynie pismo przewodnie, natomiast sama skarga, stanowiąca załącznik do tego pisma, nie została odrębnie podpisana.

Wyrok NSA

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego (III OZ 263/26) postanowieniem z 23 czerwca 2026 r. oddalił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie WSA w Szczecinie. Skarżący argumentował, że WSA zastosował przepisy zbyt formalistycznie. Podnosił, że uiścił wpis, został jednoznacznie zidentyfikowany, podpisał pismo przewodnie i kolejne pisma w sprawie, a z całokształtu jego działań wynikała wola popierania skargi. Twierdził, że odrzucenie skargi narusza prawo do sądu i standard ochrony prawa do informacji publicznej.

Co orzekł NSA i dlaczego

NSA nie podzielił tych argumentów. Przypomniał, że skarga do sądu administracyjnego musi zawierać podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego albo pełnomocnika. Jeżeli pismo jest wnoszone elektronicznie, musi być podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wymóg ten dotyczy także załączników składanych elektronicznie.

NSA powołał się na uchwałę NSA z 6 grudnia 2021 r., sygn. I FSP 2/21. Wynika z niej, że skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego na ePUAP można uznać za podpisaną tylko wtedy, gdy sam załącznik ze skargą został odrębnie podpisany. Podpisanie formularza ogólnego nie „przechodzi” automatycznie na załącznik.

W tej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do podpisania skargi i pouczony o skutkach niewykonania wezwania. Ponieważ w wyznaczonym terminie nie podpisał samej skargi, WSA musiał ją odrzucić.

NSA zaznaczył też, że odrzucenie skargi na bezczynność nie zamyka definitywnie drogi sądowej. Jeżeli stan bezczynności nadal trwa, skargę na bezczynność można wnieść ponownie — już prawidłowo podpisaną.