Czy administrator WIBOR-u musi odpowiadać na wnioski o informację publiczną? NSA: tak

Wnioskodawca chciał poznać dane wykorzystywane do ustalania stawek WIBOR, m.in. liczbę faktycznie zawartych transakcji międzybankowych oraz kwotowania uczestników fixingu. Spółka administrująca wskaźnikiem uznała, że nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Sądy administracyjne nie podzieliły tego stanowiska.

Wnioskodawca zwrócił się do spółki będącej administratorem wskaźnika WIBOR o zestawienia pokazujące liczbę faktycznie zawartych transakcji na rynku międzybankowym, które stanowiły podstawę ustalania stawek WIBOR, oraz kwotowania uczestników fixingu. Żądał danych zarówno z okresu, gdy spółka była administratorem WIBOR-u, jak i z okresu wcześniejszego.

Spółka odpowiedziała, że żądane dane nie są informacją publiczną. Twierdziła również, że sama nie jest podmiotem zobowiązanym do stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. Argumentowała m.in., że prowadzi działalność komercyjną i regulowaną, a dane wykorzystywane do ustalania wskaźnika mogą być objęte tajemnicą bankową oraz tajemnicą przedsiębiorstwa.

Wyrok WSA

WSA w Warszawie (II SAB/Wa 450/23) uznał, że spółka pozostawała w bezczynności, i zobowiązał ją do rozpoznania wniosku w ciągu 14 dni. Jednocześnie stwierdził, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.

WSA uznał, że spółka jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Wynikało to m.in. ze struktury właścicielskiej – Skarb Państwa miał pośrednio pozycję dominującą w spółce. Sąd zwrócił również uwagę na publiczne znaczenie działalności administratora WIBOR-u, który jest kluczowym wskaźnikiem referencyjnym dla gospodarki i ma bezpośredni wpływ m.in. na umowy kredytowe.

Sąd nie przesądził natomiast, czy wszystkie żądane dane powinny zostać udostępnione. Nakazał jedynie prawidłowe rozpoznanie wniosku w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wyrok NSA

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki (III OSK 1615/24). Sąd potwierdził, że administrator WIBOR-u jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. NSA wskazał, że wystarczającą podstawą jest już to, że mamy do czynienia z osobą prawną, w której Skarb Państwa ma pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Sąd podkreślił, że przy ocenie pozycji dominującej nie chodzi wyłącznie o bezpośredni procent udziałów Skarbu Państwa, lecz również o rzeczywistą kontrolę nad spółką, w tym możliwość dysponowania większością głosów. W tej sprawie Skarb Państwa miał pośrednio ponad połowę głosów na walnym zgromadzeniu podmiotu będącego jedynym akcjonariuszem administratora WIBOR-u.

NSA dodatkowo uznał, że ustalanie WIBOR-u można traktować jako wykonywanie zadania publicznego ze względu na znaczenie tego wskaźnika dla gospodarki i kredytobiorców.

Wyrok nie oznacza jednak automatycznie, że spółka ma udostępnić wszystkie żądane dane. NSA zaznaczył, że dopiero przy ponownym rozpoznaniu wniosku spółka powinna zdecydować, czy informacje udostępnić, czy też istnieją prawne podstawy do wydania decyzji odmownej.