Informacja o działaniach strażników miejskich ma charakter publiczny i podlega udostępnieniu

Do Komendanta Straży Miejskiej jednego z miast trafił wniosek o informację publiczną dotyczący działań podjętych w związku ze zgłoszeniem nieprawidłowego parkowania.

Wnioskodawca chciał wiedzieć, czy podjęto interwencję, kiedy się odbyła, jakie wykroczenia stwierdzono, jakie środki zastosowano i ile mandatów wystawiono.
Straż Miejska wezwała do uzupełnienia braków formalnych (m.in. adres, podpis), twierdząc, że tylko wtedy udzieli odpowiedzi. Wnioskodawca wniósł skargę na bezczynność do WSA we Wrocławiu.

Wyrok WSA

 W wyroku z 4 lipca 2024 roku (IV SAB/Wr 146/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny:

• stwierdził bezczynność Komendanta Straży Miejskiej w rozpoznaniu wniosku, ale nie z rażącym naruszeniem prawa;
• zobowiązał organ do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni;
• zasądził na rzecz skarżącego koszty postępowania.

Skarga kasacyjna organu

Komendant Straży Miejskiej zarzucił m.in.:

• błędne uznanie, że pytania wnioskodawcy dotyczą informacji publicznej (twierdził, że chodzi o indywidualne zgłoszenie w sprawie o wykroczenie);
• naruszenie art. 149 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 13 i 14 u.d.i.p., ponieważ zdaniem organu nie było podstaw do stwierdzenia bezczynności i zobowiązania do rozpoznania wniosku.

Wyrok NSA

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 7 marca 2025 r.  (III OSK 2427/24) oddalił skargę kasacyjną w całości.

Motywy rozstrzygnięcia

• Informacja o działaniach strażników miejskich w ramach ustawowych obowiązków (czuwanie nad porządkiem i ruchem drogowym) ma charakter publiczny – dotyczy sposobu realizacji zadań publicznych i podlega udostępnieniu (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. c i d u.d.i.p.).

• Nie ma znaczenia, że interwencja wynikała ze zgłoszenia wnioskodawcy – informacja o działaniach organu w odpowiedzi na zgłoszenie jest informacją publiczną, niezależnie od osoby pytającej.

• Organ błędnie wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych – ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje takich wymogów, a wniosek elektroniczny jest wnioskiem pisemnym.

• Organ popadł w bezczynność, gdyż nie rozpoznał wniosku w ustawowym terminie; pismo z 7 lutego 2024 r. nie było decyzją w trybie u.d.i.p.

• Zarzuty kasacyjne były niezasadne – organ nie wykazał, aby żądana informacja nie miała charakteru publicznego ani że wniosek został już rozpatrzony.

Analizowanie wyroków wspiera National Endowment for Democracy.