Brak „ponaglenia” nie blokuje skargi na bezczynność w sprawach UDIP

Mieszkaniec zwrócił się do burmistrza z wnioskiem o udostępnienie informacji na temat podwyżek dla osób zatrudnionych w urzędzie i pełniących funkcje publiczne, poprzez wskazanie: imienia i nazwiska, stanowiska, kwoty brutto przed i po podwyżce. Chciał też poznać kwoty podwyżek pozostałych pracowników, ale już bez wskazania imienia i nazwiska.

Burmistrz wezwał do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego (uznając informację za przetworzoną).

Wnioskodawca stał na stanowisku, że wnioskuje o informację prostą i nie spełnił żądania burmistrza, więc ten pozostawił wniosek bez rozpoznania. Wnioskodawca złożył skargę na bezczynność, a burmistrz wnioskował o jej odrzucenie, ponieważ w jego ocenie w pierwszej kolejności powinien wysłać do organu ponaglenie.

Wyrok WSA

WSA w Łodzi (II SAB/Łd 115/23):

• Zobowiązał Burmistrza do załatwienia wniosku w 14 dni (art. 149 §1 pkt 1 i 3 p.p.s.a.).
• Stwierdził bezczynność z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 §1a p.p.s.a.).
• wymierzył grzywnę w wysokości 500 zł (art. 149 §2 w zw. z art. 154 §6 p.p.s.a.)

Sąd uznał, że nie ma wymogu wcześniejszego ponaglenia, a żądane dane o wynagrodzeniach to informacja publiczna. „Pozostawienie bez rozpoznania” nie jest instrumentem przewidzianym w UDIP; upływ znacznego czasu i bierność organu.

Wyrok NSA

NSA oddalił skargę kasacyjną (III OSK 1001/24), uznając, że:

• w sprawach dostępu do informacji UDIP jest lex specialis; postępowanie nie toczy się według k.p.a., ponaglenie z art. 37 k.p.a. nie jest wymagane do wniesienia skargi na bezczynność (art. 53 §2b p.p.s.a. dotyczy spraw prowadzonych w trybie k.p.a.).
• burmistrz był zobowiązany (art. 4 ust. 1 pkt 1 UDIP) udzielić informacji bez zbędnej zwłoki, nie później niż w 14 dni (art. 13 ust. 1 UDIP); mógł skorzystać z art. 13 ust. 2 UDIP, ale po stanowisku wnioskodawcy musiał albo udostępnić, albo wydać decyzję (art. 16 UDIP).
• „pozostawienie wniosku bez rozpoznania” w trybie UDIP jest niedopuszczalne i skutkuje bezczynnością; zważywszy na 2,5 roku bierności, trafnie oceniono ją jako rażące naruszenie prawa i wymierzono grzywnę.

Analizowanie wyroków wspiera National Endowment for Democracy.