Wnioskodawca złożył w grudniu 2023 r. wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej okresów nieobecności w pracy kierowników Wydziału ds. Zabytków Nieruchomych oraz Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.
Pomimo ustawowego 14-dniowego terminu organ nie udostępnił informacji, nie wydał decyzji odmownej ani nie poinformował o przedłużeniu terminu. Informacja została przekazana dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność, w październiku 2024 r., a korekta błędu w udostępnionej odpowiedzi nastąpiła dopiero po kolejnych trzech tygodniach.
Wyrok WSA
WSA w Gdańsku (III SAB/Gd 342/24)
- stwierdził bezczynność organu,
- uznał ją za rażące naruszenie prawa,
- wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1.000 zł,
- zasądził zwrot kosztów postępowania.
Przekaż 1,5% podatku Watchdogowi!
Wystarczy, że wpiszesz nasz numer KRS 0000181348 w swoim rozliczeniu podatkowym.
Działalnością samorządu kierują:
WSA wskazał, że:
- opóźnienie wyniosło ponad 9 miesięcy wobec 14-dniowego terminu ustawowego,
- problemy organizacyjne, błędy pracownika czy zmiana osoby na stanowisku konserwatora nie zwalniają organu z odpowiedzialności,
- to organ odpowiada za organizację pracy i terminowe wykonywanie obowiązków,
- skarga na bezczynność dotyczy organu, a nie konkretnych osób.
Wyrok NSA
NSA skargę kasacyjną oddalił Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (III SAB/Gd 342/24), uznając, że:
- ponad dziewięciomiesięczna zwłoka przy sprawie nieskomplikowanej spełnia kryteria „rażącego naruszenia prawa”,
- organ nie może usprawiedliwiać się błędami pracownika ani dużą liczbą wniosków,
- możliwość przedłużenia terminu z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. nie została wykorzystana,
- sankcja finansowa pełni funkcję prewencyjną i dyscyplinującą, a jej zastosowanie było w tej sprawie w pełni uzasadnione.
Komentarze 0
Dodaj komentarz