Skarga na bezczynność jednak dopuszczalna – NSA koryguje formalizm WSA

Wnioskodawca chciał pozyskać informacje dotyczące imion i nazwisk administratorów kont powiatu w mediach społecznościowych (Facebook, Instagram) oraz kanału internetowego.

Przekaż 1,5% podatku Watchdogowi!

Wystarczy, że wpiszesz nasz numer KRS 0000181348 w swoim rozliczeniu podatkowym.

Starosta decyzją administracyjną umorzył postępowanie, uznając, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej. Po odwołaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło tę decyzję i umorzyło postępowanie organu I instancji, wskazując, że w przypadku informacji niepublicznej organ nie powinien wydawać decyzji, lecz jedynie poinformować wnioskodawcę.

Mimo to organ nie rozpoznał merytorycznie wniosku, co skarżący zakwestionował skargą na bezczynność.

Wyrok WSA

WSA w Gliwicach (III SAB/Gl 28/25) odrzucił skargę na bezczynność, uznając, że w dacie jej wniesienia bezczynność już ustała, ponieważ wcześniej zapadła ostateczna decyzja SKO. Sąd powołał się na uchwałę NSA z 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19), przyjmując, że po zakończeniu postępowania decyzją ostateczną skarga na bezczynność jest niedopuszczalna. Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od tego wyroku.

Wyrok NSA

NSA skargę kasacyjną uwzględnił (III OSK 1126/25), uchylając postanowienie WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. NSA jednoznacznie stwierdził, że:

• postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego w trybie k.p.a.;
• decyzja SKO usunęła z obrotu prawnego wadliwą decyzję Starosty, ale nie zakończyła sprawy wniosku o informację publiczną;
• umorzenie dotyczyło wyłącznie postępowania w sprawie wydania decyzji, a nie obowiązku rozpoznania wniosku w trybie u.d.i.p.;
• w sytuacji, gdy organ uważa, że żądana informacja nie ma charakteru publicznego, powinien zająć stanowisko w formie czynności materialno-technicznej, a jego brak może być zaskarżony jako bezczynność.

NSA podkreślił, że uchwała II OPS 5/19 nie ma zastosowania do spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej, ponieważ nie są one klasycznym postępowaniem administracyjnym. Skarga na bezczynność była więc dopuszczalna, a jej odrzucenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach – nieprawidłowe.