Logo Logo Menu
Zamknij

Liczy się, o co pytasz, a nie kto pyta

Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że pytania obywatela o losy jego własnego zgłoszenia to nie informacja publiczna. Sądy obu instancji powiedziały jasno: informacja o tym, jak organ wykonuje swoje zadania, jest publiczna bez względu na to, kto o nią pyta.

Obywatel zgłosił Rzecznikowi Praw Obywatelskich możliwą bezczynność kilku instytucji publicznych, m.in. BGK, regionalnej izby obrachunkowej, prokuratury, KPRM i Prezydenta RP. 8 maja 2025 r. złożył do RPO wniosek o informację publiczną. Pytał, czy jego zgłoszenie zarejestrowano i jaką sygnaturę mu nadano, czy Rzecznik zapoznał się z dokumentacją, czy podjął czynności sprawdzające lub interwencyjne, czy wysłał pisma do instytucji i czy powstały w sprawie dokumenty wewnętrzne. Nie żądał akt ani rozstrzygnięcia sprawy. RPO odpowiedział 29 maja 2025 r. zwykłym pismem, że nie chodzi o informację publiczną, bo pytania dotyczą indywidualnej sprawy wnioskodawcy. Obywatel złożył skargę na bezczynność.

Wyrok WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (II SAB/Wa 531/25) zobowiązał RPO do rozpatrzenia wniosku w ciągu 14 dni od uprawomocnienia się wyroku. Uznał, że pytania dotyczą sposobu wykonywania zadań publicznych przez Rzecznika, a odmowa odpowiedzi z powodu „sprawy własnej” jest dyskryminująca.

Wyrok NSA

Naczelny Sąd Administracyjny oddalil skargę kasacyjną RPO (III OSK 193/26), w pełni potwierdzając stanowisko WSA. Podkreślił, że o publicznym charakterze informacji decyduje jej treść i związek z działalnością organu. Tożsamość wnioskodawcy, jego interes ani cel, w jakim chce wykorzystać informację, nie mają znaczenia. „Sprawa własna” nie jest kategorią ustawową. Może co najwyżej pomóc rozdzielić prywatne i publiczne elementy jednej sprawy. Pismo złożone przez obywatela zachowuje prywatny charakter, ale informacja o tym, co organ z nim zrobił, jest publiczna.

NSA nie przyjął też argumentu, że sprawę reguluje ustawa o ochronie sygnalistów. Szczególna procedura może określać tryb dostępu, ale nie odbiera informacji charakteru publicznego. Jeśli trzeba kogoś chronić, organ powinien zanonimizować dane albo wydać decyzję odmowną w zakresie objętym ochroną, a nie odsyłać wnioskodawcę zwykłym pismem.

Podoba Ci się ten artykuł? Wesprzyj nasze działania darowizną.

Komentarze 0

Dodaj komentarz