Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że jeśli minister wysyła swój projekt do innych resortów, trudno nazwać go roboczą notatką. Nie ma przy tym znaczenia, że rząd ostatecznie porzucił temat.
8 marca 2017 r. Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego zwróciło się do Ministra Sprawiedliwości o udostępnienie projektu wniosku o wypowiedzenie Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej. Ministerstwo odpowiedziało 21 marca, że informacji nie udostępni. Zastępca dyrektora Biura Ministra wyjaśnił, że prace nad wnioskiem służyły wymianie informacji i uzgadnianiu stanowisk, a przygotowany materiał nie wyraża stanowiska resortu. Jest więc dokumentem wewnętrznym, a dokument wewnętrzny nie jest informacją publiczną. Stowarzyszenie złożyło 1 czerwca skargę na bezczynność ministra. Do postępowania przyłączył się Rzecznik Praw Obywatelskich i również żądał udostępnienia dokumentu.
Wyrok WSA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (II SAB/Wa 306/17) uwzględnił skargę. Uznał, że projekt jest dokumentem urzędowym i podlega udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zobowiązał ministra do rozpatrzenia wniosku w ciągu 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku i zasądził na rzecz stowarzyszenia zwrot kosztów.
Wyrok NSA
NSA oddalił skargę kasacyjną Ministra Sprawiedliwości (I OSK 416/18). Minister twierdził, że projekt nigdy nie stał się projektem rządowym ani nie trafił do podmiotów zewnętrznych, więc pozostał dokumentem wewnętrznym.
NSA odrzucił tę argumentację, choć przyznał, że dokumenty wewnętrzne istnieją i nie podlegają udostępnieniu. Jako organizacja działająca na rzecz prawa do informacji nie podzielamy tego stanowiska, ponieważ nie znajduje ono potwierdzenia w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie sąd uznał, że projekt ministra do tej kategorii nie należał. Zawierał już ukształtowane stanowisko organu, bo prace wewnątrz resortu się zakończyły. Najmocniejszy dowód dostarczył sam minister: przesłał projekt innym ministrom do konsultacji, czyli upublicznił swoje oficjalne stanowisko jako członek Rady Ministrów. Wniosek dotyczył właśnie tego projektu, a nie dokumentu przyjętego przez rząd. Dlatego bez znaczenia było, że Rada Ministrów wniosku o wypowiedzenie konwencji nigdy nie przyjęła, a prace nad nim zarzucono.
NSA oddalił też zarzuty proceduralne ministra. Odrębny pogląd prawny skarżącego nie oznacza, że uzasadnienie wyroku WSA jest wadliwe, a przepisy ustrojowe nie służą do podważania oceny sądu. Wyrok jest prawomocny. Ministerstwo musiało ponownie rozpatrzyć wniosek ze świadomością, że żąda się od niego informacji publicznej.


Komentarze 0
Dodaj komentarz