NSA: Minister niesłusznie odmówił dostępu do danych ze świadectw energetycznych

Spółka chciała uzyskać pełne dane z centralnego rejestru charakterystyki energetycznej budynków. Minister odmówił, powołując się na prywatność, tajemnicę przedsiębiorstwa i rzekomą „nieproporcjonalność działań”. WSA uznał tę odmowę za prawidłową. NSA uchylił jednak zarówno wyrok WSA, jak i obie decyzje Ministra Rozwoju i Technologi.

Spółka wnioskowała w trybie  ustawy o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego o dane zawarte w centralnym rejestrze charakterystyki energetycznej budynków w zakresie kompletu informacji ze świadectw energetycznych z całego kraju, w szczególności obejmujących: adres budynku, wartość wskaźników: EP, EK i EU i datę wystawienia świadectwa, numer świadectwa, powierzchnię użytkową (ogrzewaną) budynku, udziału odnawialnych źródeł energii w rocznym zapotrzebowaniu na energię końcową jednostkowej wielkość emisji CO2, jak i pozostałe dane z nich wynikające.

Minister Rozwoju i Technologii odmówił, twierdząc, że przekazanie danych naruszy prywatność, ujawni tajemnicę przedsiębiorstwa oraz wymagałoby nieproporcjonalnych nakładów pracy i kosztów. Decyzję tę utrzymał w mocy w postępowaniu ponownym. Spółka zaskarżyła decyzję do WSA.

Wyrok WSA

• WSA w Warszawie (II SA/Wa 193/23):
  oddalił skargę spółki i uznał, że Minister prawidłowo odmówił.
• stwierdził, że dane ze świadectw ujawniają elementy prywatności, mogą pośrednio ujawniać informacje o przedsiębiorstwach, a realizacja wniosku wymagałaby ogromnych i nieproporcjonalnych nakładów po stronie organu.
• przyjął, że ustawa o charakterystyce energetycznej budynków zawiera zamknięty katalog danych udostępnianych w BIP.

Spółka złożyła skargę kasacyjną do NSA.

Wyrok NSA

NSA uwzględnił skargę kasacyjną spółki i uchylił wyrok WSA oraz obie decyzje Ministra
(III OSK 2441/23)

NSA stwierdził, że:

• Minister błędnie zinterpretował przepisy – publikacja części danych w BIP nie oznacza zakazu udostępniania pozostałych informacji.
• Ograniczenie z art. 6 ust. 4 pkt 1 nie ma zastosowania, bo prowadzenie rejestru jest zadaniem publicznym ministra.
• W zakresie prywatności organ powinien najpierw rozważyć anonimizację, zamiast automatycznie odmawiać.
• W zakresie tajemnicy przedsiębiorstwa organ nie wykazał konkretnie, jakie dane nią są objęte.
• Art. 10 ust. 4 (nieproporcjonalne działania) nie daje prawa do odmowy – w takiej sytuacji Minister powinien zastosować art. 41 ust. 1 pkt 4 i ewentualnie zaproponować inną formę udostępnienia lub wskazać koszty.

NSA nakazał organowi ponownie rozpoznać sprawę, zgodnie z tymi wytycznymi.