Spółka ukarana grzywną za niewykonanie wyroku w sprawie informacji publicznej

Fundacja zwróciła się 26 kwietnia 2021 r. do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o udostępnienie treści umowy z podwykonawcą. Chodziło o umowę zawierającą zapisy uniemożliwiające spółce zatrudnianie kierowców pracujących u tego podwykonawcy.

Spółka nie rozpoznała wniosku, co doprowadziło wcześniej do sprawy o bezczynność. WSA w Lublinie wyrokiem z 12 października 2021 r. zobowiązał spółkę do rozpatrzenia wniosku w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku. Skarga kasacyjna spółki od tego wyroku została oddalona przez NSA 20 marca 2024 r.

Po otrzymaniu akt wraz z prawomocnym wyrokiem 30 kwietnia 2024 r. spółka powinna była rozpoznać wniosek do 14 maja 2024 r. Zamiast tego w ostatnim dniu terminu wezwała Fundację do uzupełnienia upoważnienia, a 29 maja 2024 r., już po upływie terminu, wezwała ją do doprecyzowania, której dokładnie umowy żąda. Fundacja uznała, że wyrok nie został wykonany, i wniosła skargę o wymierzenie grzywny.

Wyrok WSA

WSA w Lublinie wyrokiem z 3 września 2024 r. (II SA/Lu 476/24) uwzględnił częściowo skargę Fundacji. Wymierzył spółce grzywnę w wysokości 1000 zł, stwierdził, że niewykonanie wyroku miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, oddalił skargę w pozostałym zakresie oraz zasądził zwrot kosztów postępowania.

Sąd uznał, że spółka nie wykonała wcześniejszego wyroku, ponieważ nie rozpoznała wniosku Fundacji. W ocenie WSA „rozpoznanie wniosku” powinno oznaczać realne załatwienie sprawy: udostępnienie informacji, wydanie decyzji odmownej albo inne prawidłowe rozstrzygnięcie. Samo wezwanie do doprecyzowania wniosku, zwłaszcza po upływie terminu, nie mogło zostać uznane za wykonanie wyroku.

WSA podkreślił, że wniosek był wystarczająco jasny. Jeżeli spółka zawarła z podwykonawcą kilka umów zawierających klauzule objęte wnioskiem, powinna była udostępnić odpowiednie umowy albo odmówić ich udostępnienia w drodze decyzji. Wezwanie Fundacji do wskazania, o którą umowę chodzi, sąd uznał za nieracjonalne i nieuzasadnione. Spółka złożyła skargę kasacyjną od tego wyroku.

Wyrok NSA

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 24 października 2025 r. (III OSK 2860/24)oddalił skargę kasacyjną spółki.

NSA zgodził się z WSA, że spółka nie wykonała wcześniejszego wyroku. Sąd podkreślił, że wykonanie zobowiązania do rozpatrzenia wniosku nie polega na podejmowaniu pozornych lub nieprowadzących do załatwienia sprawy czynności. Spółka powinna była w terminie albo udostępnić informację, albo poinformować, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, albo wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji bądź o umorzeniu postępowania. Żadnej z tych czynności nie dokonano.

NSA uznał także, że zarzuty kasacyjne dotyczące naruszenia przepisów postępowania były niezasadne. WSA orzekał na podstawie akt sprawy, nie wyszedł poza jej granice, a uzasadnienie wyroku pozwalało prześledzić tok rozumowania sądu. NSA wskazał również, że zarzuty dotyczące art. 1 i art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej zostały sformułowane wadliwie, ponieważ spółka nie wskazała konkretnych jednostek redakcyjnych przepisów ani nie wyjaśniła, na czym miałaby polegać ich błędna wykładnia.

W rezultacie NSA potwierdził, że spółka zasadnie została ukarana grzywną za niewykonanie prawomocnego wyroku, a niewykonanie to miało charakter rażącego naruszenia prawa.